Tag Archief tassen

Een tas voor New York City

Tijdens de herfstvakantie had ik het geluk om New York City te bezoeken. Amerika is een land dat me al langer fascineert en hoewel NYC niet echt representatief is voor de rest van het land, stond het toch erg hoog op mijn te-bezoeken-plaatsen-lijst. Ik was erg aangenaam verrast door the city that never sleeps (letterlijk that is; om 3 uur ’s nachts was het drilboortijd onder ons hotelraam) en ik voelde me er al snel thuis. Zelfs van de pech-profetie waar ik het hier over had, was er in NYC geen sprake. Ik zeg het u: “New York City agrees with me.” Omdat ik niet zo vaak reis, was mijn reisuitzet echter beperkt, maar dat bleek voor een tassennaaister als ik een mooie uitdaging. Een reistas was aan de orde.

Een camouflage tas

Of het nu gaat om naaien, grafisch werk, taarten bakken, lassen, bomen snoeien of wat dan ook vanaf het moment dat je iets min of meer kan dan mag je er zeker van zijn dat mensen gaan vragen om iets te maken of te doen voor hun. In mijn geval is dat dan meestal een tas maken (of het een of ander inkorten) en uit ervaring weet ik dat zoiets ALTIJD meer tijd en moeite vraagt dan eerst gedacht. Daarom maak ik dan ook geen tassen meer op bestelling. Tenzij het iets is voor een van mijn favoriete mensen of omdat het een projectje is waar ik echt zin in heb en met veel plezier en goesting aan kan werken. En deze tas was er zo eentje.

Een roze leren tas

Tijdens de vakantie had ik het plan opgevat om een leren tas te maken. Een rechthoekig model zonder rits of al teveel fournituren en gemaakt uit super zacht roze leer. Want ja, ik ben al jaren een fan van roze en hoewel ik het niet zo voor trends heb, ben ik wreed content dat we nu (en blijkbaar is het een blijvertje!) overal millennial pink zien verschijnen. Voor het leer reed ik zoals gewoonlijk naar mijn favoriete leerwinkel in Zonhoven want ik weet dat ze daar alle soorten en kleuren hebben die je maar kan bedenken. Dat was echter zonder mijn pech-profetie gerekend. 

een restjes tas

Tijdens de zoveelste opruimronde op zolder vond ik een restje stof* van de Elisabeth tas uit mijn boek. Een van mijn -en blijkbaar ook van verschillende anderen, want ik krijg regelmatig vragen in verband met deze stof- favorieten uit het boek. Het is een prachtige grijze stof die ik tussen de coupons bij Les Tissus du Chien Vert vond. Het is te zeggen Elisabeth oftewel Lies vond deze stof destijds vandaar de naam van de tas. En ook dit tasje is voor haar.

Paint splatter tas

Als voorbereiding op de workshop van vorige week maakte ik nog eens een Lili tas. Gewoon met stof die ik voorhanden had om alle stappen nog eens te overlopen en vooral om een voorbeeldtas te kunnen meenemen. Zo konden de deelnemers de grote en kleine Lili met elkaar vergelijken en zien waar het om gaat. Althans dat was het plan want door onverwacht te werken op zaterdag had ik geen tijd meer om de al geknipte patroondelen ook daadwerkelijk tot een tas te naaien. Dus bye bye grote Lili.

Een katoenen tote bag met strijkapplicatie

Gisteren vierde Poppemie haar 15de verjaardag en daar hoort uiteraard een cadeautje bij. Lang moest ik niet nadenken over wat ik haar zou geven. Ze neemt namelijk tegenwoordig haar spullen mee in een standaard katoenen tote bag. Op zich niets mis mee, alleen dat er reclame op staat van Deloitte. en dat past nu niet echt bij zo’n jong meisje. Dat kan beter, vind ik.

de beren van about blue fabrics + mini giveaway

Zwemmen. Dat is waar het allemaal mee begon of beter gezegd zou mee moeten beginnen, want ik ben nog altijd niet begonnen. Verwarrend? Oké, bear with me (haha, snap je?) ik leg het even uit. Ik ben nooit van de sportiefste geweest en zal het spijtig genoeg ook nooit worden. Toch wordt het op een bepaalde leeftijd duidelijk dat een beetje sport nodig is en als ook de huisdokter zegt dat wat beweging goed zou zijn, weet je dat je in actie moet schieten.

een tweede tas in wolvilt

Oh, boy. Waar moet ik beginnen met dit blogbericht? Enerzijds valt er zoveel te zeggen over het maken van deze tas, maar anderzijds is het ook eenvoudig te beschrijven in 1 woord: MOEILIJK. En dat had ik niet verwacht. Want wanneer mijn werkgever eind november vroeg of ik het zag zitten om voor haar een nieuwe tas te maken, dacht ik direct: waarom niet? Het zou een eenvoudig model worden en met nog een paar weken te gaan tot Kerstmis zou het zo het ideale Kerstcadeau worden.

lotte martens winterblogtour ’16 – ’17

Waarom weet ik niet, maar ik heb een zwak voor ritstasjes. In de afgelopen jaren maakte ik er al een hele hoop en nog steeds vind ik het een van de leukste dingen om te naaien. Misschien omdat je er niet teveel bij moet nadenken of misschien omdat het een snel-klaar-toch-tof-resultaat-projectje is? In ieder geval, toen Lotte Martens haar blogtour voorstelde, sprong ik met veel graagte op de kar om haar nieuwe DIY-pakketten te testen.