Tag Archives tassen

Een tweede Making Backpack

Ter voorbereiding van een workshop die ik bij Madeline gaf en omdat de BFF een verjaardagscadeautje verdiende, maakte ik nog een keer de Making Backpack van Noodlehead. Ik had gezien dat ze de rugzak op haar ‘mooi’ Pinterest bord had gezet en dus ging ik er van uit dat ze zo’n rugzak misschien wel zou appreciëren. Het was ook ineens een goede oefening om het maken van de rugzak in mijn vingers te krijgen.

Iets maken voor een ander is altijd een beetje spannend omdat je zelf de materialen en kleurencombinaties moet kiezen. Nu weet ik dat de BFF van geel/oker houdt en daarom koos ik een okerkleurige oilskin bij Madeline. Een fantastische stof om mee te werken en eentje die alleen maar mooier wordt naargelang er wat wear & tear optreedt.

Voor de voering (en omdat mijn budget het niet toeliet om alles nieuw te kopen) koos ik voor een stof uit de eigen stoffenvoorraad. Ik wilde absoluut een lichtkleurige stof (handig!) en iets stevigs, zodat tussenvoeringen en verstevigingen niet nodig zouden zijn. Zo kwam ik uit bij een iets dikker wit katoen.

Om het geheel toch een beetje meer ‘oempf’ te geven, bestempelde ik de stof met blokstempels. Dit was meer dan ideaal in deze situatie omdat ik de stempels niet alleen heb gekregen van de BFF, maar ook omdat ze een mooie verwijzing zijn naar haar Indiase roots. Ik gebruikte roze en grijze textielverf (weeral gewoon omdat ik die in huis had) en mixte van wat acrylverf een beetje okerkleurige verf om tussen het patroon door stippen te zetten. Zo is er toch een link tussen de buiten- en binnenkant.

Ik volgde het patroon grotendeels, alleen de riemen en de binnenafwerking deed ik een beetje anders. De riemen maakte ik opnieuw zoals mijn eerder exemplaar, dus van stof en leer. Voor de gevreesde biaisafwerking liet ik de naadwaarde op 1,25 cm en werkte deze af met een 6,5 cm breed lint in oilskin. Zo bleef de kleur van het garen hetzelfde als die van de buitenkant en valt het niet zo op als ik naast het originele stiksel zou naaien. Door de bredere naadwaarde heb je ook letterlijk meer plaats om te werken en gaat het prutsgehalte wat naar beneden.

Nu is het enkel nog wachten op haar reactie. De tas gaat sebiet op de post naar het verre Limburg, fingers crossed dat ze hem leuk vindt!

Een jacquard tas

Vorig jaar, of was het nu het jaar daarvoor, zag ik een prachtige, roze jacquard liggen bij Madeline. Ik zag er meteen een tas in, maar wat voor model of voor welke gelegenheid wist ik nog niet. Omdat ik zelden of nooit zomaar stof koop, liet ik de mooie jacquard dan ook netjes in de rekken liggen. Fier was ik op mezelf joh: zoveel zelfbeheersing dat ik ten berde bracht! Tot ik tijdens de uitverkoop bij Madeline in Steenokkerzeel een couponnetje van de mooie jacquard zag liggen. Weg zelfbeheersing, enter ‘my precious’.

Making Backpack

Ongeveer 95% van de tijd teken ik zelf mijn tassenpatronen. Of beter gezegd begin ik provisoir aan een tas en zie ik wel waar het eindigt. Meestal komt dat dan wel op zijn pootjes terecht, maar af en toe loopt het ook mis en zit ik helemaal vast. Daarom is het fijn om zo nu en dan eens een echt patroon te volgen van een andere tassenmaakster. Zowel om gewoon een keer klakkeloos instructies op te volgen alsook om te kijken hoe iemand anders te werk gaat en misschien wel nieuwe naaitrucjes te leren. 

Weer een rol!

Al jaren geleden had ik aan een vriend van mijn vader beloofd om een messenrol voor hem te maken. Ik had ooit eens een mooie kast van hem gekregen en in ruil zou ik dan voor zijn messen, hij is een fervent hobbykok, een fatsoenlijke tas maken. Hij had de stof ook al klaar liggen, een zwarte kitzak, alleen moest hij die eens binnen gooien. Dat ‘binnen gooien’ heeft denk ik bijna 3 jaar op zich laten wachten, maar vorige maand stond die dan toch eindelijk voor de deur met kitzak en messen.

Van dopp kit naar toiletzak en terug

Tweeëntwintigjarige jongens zijn moeilijk om cadeautjes voor te kopen. Of tenminste ik vind dat toch. Daarom ging ik te rade bij zijn mama en zij gaf me de tip om een toiletzak te maken voor de birthday boy en dit bleek om 3 redenen een goed idee. 1.De jongeman heeft er geen. 2.Hij gaat binnenkort voor een tijdje naar het buitenland en dan komt dat uiteraard van pas. 3. De zus was blij dat hij haar exemplaar dan niet langer stiekem zou inpikken. Gewapend met een vaag idee ging ik aan de spreekwoordelijke tekentafel zitten en bedacht een semi stoere toiletzak voor de tweeëntwintig jarige globetrotter.

Een praktisch cadeau: de toiletzak

Mijn schoonzus was dit weekend jarig en dat verdient uiteraard een cadeautje. Ik had het plan opgevat om voor haar een gepersonaliseerde waszak te maken (net zoals ik eerder deed voor mijn broer en mijn nichtjes), maar vond het nogal een pover cadeautje op zich. Om in het thema ‘reistas’ te blijven besloot ik dan maar om ook een toilettas voor haar te maken. Met als bonus dat -in tegenstelling tot een echte handtas- als ze de tas lelijk zou vinden, ze er niet mee over straat moet.

Que séra séra

Telkens ik een blogbericht schrijf en het hoe & waarom uitleg van mijn maaksel heb ik altijd het gevoel dat ik mij op de een of andere manier moet verantwoorden. Wat natuurlijk compleet belachelijk is, want dit is hier mijn blog en ik ben niemand een uitleg verschuldigd, maar toch voel ik steeds de drang om mijn beweegredenen achter bepaalde beslissingen uit te leggen. Dus toen ik deze tas maakte was ik in mijn hoofd al aan het nadenken welke reden ik zou geven over waarom ik voor deze -toch wel in het oog springende- spreuk koos. En eigenlijk, feitelijk, was het heel simpel:

Zeg het met bloemen

Ik wil graag geloven dat ik geen meeloper ben en niet vatbaar ben voor de laatste trends, maar eigenlijk, who am I kidding?  Sommige modegrillen laat ik inderdaad wijselijk aan me voorbij gaan wegens het bereikt hebben van een bepaalde leeftijd of omdat ik het gewoon gatlelijk vind (Ik kan met de nodige fierheid zeggen dat ik deze gedrochten nooit heb gedragen!), maar andere trends sluipen wel stilletjes mijn dagelijkse leven binnen. Enter de witte sneakers bijvoorbeeld. Of de flanking trend. Allemaal modegrillen waar ik als een mak schaap in meega en de laatste tijd is daar de liefde voor een uitbundig bloemenmotief bijgekomen.

Een tas voor New York City

Tijdens de herfstvakantie had ik het geluk om New York City te bezoeken. Amerika is een land dat me al langer fascineert en hoewel NYC niet echt representatief is voor de rest van het land, stond het toch erg hoog op mijn te-bezoeken-plaatsen-lijst. Ik was erg aangenaam verrast door the city that never sleeps (letterlijk that is; om 3 uur ’s nachts was het drilboortijd onder ons hotelraam) en ik voelde me er al snel thuis. Zelfs van de pech-profetie waar ik het hier over had, was er in NYC geen sprake. Ik zeg het u: “New York City agrees with me.” Omdat ik niet zo vaak reis, was mijn reisuitzet echter beperkt, maar dat bleek voor een tassennaaister als ik een mooie uitdaging. Een reistas was aan de orde.