Tag Archives naaimachine

BERNINA 215 SIMPLY RED: EEN REVIEW

Vorig jaar won ik met een wedstrijd van Bernina een nieuwe naaimachine: een Bernina 215 Simply Red geschonken door Van Rooy in Lier. Ik was uiteraard super blij en verrast met deze prachtige prijs en zag het als een mooie aanvulling voor mijn Pfaff. Het leek me handig voor wanneer ik iets met twee kleuren garen moet naaien en zo hoef ik niet elke keer van spoel en bobijn te wisselen. Of gewoon als reservemachine voor wanneer mijn Pfaff, het werkpaard, in duigen zou vallen.

BERNINA CHALLENGE: WINNAAR

Toen de vorige editie van La Maison Victor verscheen, las ik daarin een oproep voor de Bernina Challenge. Een wedstrijd waarbij ze meer dan 100(!) naaimachines weggeven: eentje per dealer, eentje voor iemand die zijn stem uitbrengt en dan nog drie machines voor de internationale winnaars. Dit leek me wel een leuk tussendoortje en eens iets totaal anders dan tassen maken dus schreef ik me in en ging aan de slag. Met de lente in het land en een voorliefde voor insecten was mijn ontwerpje snel gekozen.

Mijn nieuw speelgoed & een vraag.

Na lang zoeken en veel dromen kocht ik vorige week dan eindelijk een industriële naaimachine. Het is een Pfaff 145 geworden, het perfecte machien om vele lagen stof of leer in 1 keer te stikken. Ideaal dus om tassen te maken of te gebruiken bij het stofferen. Het is een één-naalds machine met drievoudig transport (jeuj!) en het windt spoelen op terwijl je stikt (nog eens jeuj!). Net zoals de meeste van dit type machines heeft deze Pfaff een frictiemotor. Dit wil zeggen dat vanaf je de AAN-knop indrukt dat de motor al begint te zoemen en dat wanneer je de pedaal indrukt, ze héél snel stikt.

Ik heb het licht gezien!

Toen  ik mijn overlock kocht werkte het lampje perfect, maar toen ik er mee thuis kwam en het hele geval installeerde marcheerde het plots niet meer.  Dus ik nakijken dat de stekker goed inzat, dat de machine aanstond.  Zelfs het lampje eruit geprutst, nagekeken en terug gemonteerd. Maar allemaal bleek het een maat voor niets want het lampje deed niks, nada & noppes. Ik had dan natuurlijk nog de optie om er mee terug naar de winkel te gaan, maar daar was ik véééél te lui voor.

Dus werd er 9 maanden zonder licht gelockt en afgewacht tot de machine misschien eens in panne viel en ik een gegronde reden  had (lees schop onder mijn kont) om ermee naar de naaimachinewinkel te gaan. En toen.
 
Toen, op een mooie woensdagmorgen in de Hemel zag ik het licht! In de vorm van een aan- en uitknopje achteraan de machine.