Tag Archief fouten

SCHOON VAN VER, MAAR VER VAN SCHOON

Gisteren maakte ik, hoe kan het ook anders, weeral maar eens een tas. Ik had een idee in mijn hoofd en geen vast plan, ik wist enkel dat ik een tote bag in jeansstof wou maken met een leren vakje vooraan. De tas op zich was uiteraard geen probleem aangezien het om het meest eenvoudige oermodel van een tas gaat. Er kwam zelfs geen patroon aan te pas omdat ik de hoeken geplooid heb in plaats van ze uit te knippen en vervolgens te stikken.

EEN TWIJFELGEVAL

Dit tasje zou een cadeautje worden voor de BFF en ik baseerde me op deze pin die op haar ‘dingen om te kopen’-bord stond. Niet direct mijn stijl, maar dat is bij een cadeau natuurlijk ook niet de bedoeling. Ik had nog een mooie lap natuurleer liggen en verschillende stalen zetelleer in de juiste tinten. Best tricky natuurlijk een tas in leer stikken, maar zoals mijn vava altijd zei: ‘Het leven is aan de durvers’.

EEN BOMMAKLEED

Toen ik onlangs in de bib door een Burda bladerde kwam ik een patroon voor een simpel kleedje tegen. Eentje met een verhoogde taille en loshangend rokdeel, ideaal om te verbergen wat niet gezien moet worden en perfect om mijn korte beentjes optisch wat te verlengen. Het gebrek aan decolleté was het enige minpunt. Niet dat ik met ‘de meisjes’ te koop wil lopen, maar aangezien ik torso-gewijs eerder bij team Susannah hoor, wist ik niet of het erg flatterend ging zijn, zo’n hooggesloten jurk.

ALLE BEGIN IS MOEILIJK

Deze tas is een van de eerste die ik ooit maakte en een goed voorbeeld van hoe het niet moet. Toen ik de tas bijna 15 jaar geleden maakte, was ik best tevreden van mijn eigen kunnen terwijl die eigenlijk erbarmelijk in elkaar steekt. De stof was afkomstig van een oude suède rok gecombineerd met rood katoen en jeansstof. Voor de voering gebruikte ik zelfs echte synthetische voeringstof, iets wat ik vandaag nooit meer zou doen!

Zo geknipt 2: ‘er moeten ook onhandige testers zijn’.

Twee jaar geleden mocht ik al eens de tester uithangen voor Zo Geknipt 1. Dat resulteerde toen in deze tas, dit ritstasje, dit rugzakje en dit babyjasje. Deze zomer haalde ik opnieuw mijn test-skills boven en testte ik niet 4, maar 2,5 recepten voor het boek. Inderdaad 2,5: een fietstas, een handtas en een laptophoes. Denk daarbij dat de fietstas het daglicht niet mag zien wegens gat-lelijk* (zie foto hieronder) en dat de handtas maar voor de helft is afgeraakt, dan weet je dat enkel de laptophoes nog overblijft om over te bloggen.

DE BROEK DER SCHAAMTE

Vorig jaar kreeg ik een Woody pyjama cadeau en sindsdien is dat mijn favoriete slaaptenue geworden. Niet zozeer om de lichtgevende onderdelen ervan, maar enkel en alleen om de pyjamabroek met smalle pijpen. Die pijpen kruipen namelijk niet omhoog ziet ge. Maar omdat een mens af en toe zijn garderobe een keer moet wassen, kan ik die broek niet altijd aandoen.

Verloren moeite

Na bijna twee weken niets gemaakt te hebben, kreeg ik gisteren toch weer zin om achter de naaimachine te kruipen. Ik wou iets maken dat op een namiddag af zou zijn en waarvoor ik al het materiaal in huis had. Het boek van Mme Zsazsa kwam ‘to the rescue’ en zo begon ik aan een rok. Jawel, een rok. Met voering én een blinde rits. Een ware uitdaging voor een kleermaker-leek als ik.

Naaiconstipatie

Ik zit vast.  Het is niet zoals het zou moeten zijn en ik weet niet hoe het dan wel zou moeten zijn. Is er misschien een snit en naad-dokter in de zaal die mij van mijn naai-verstopping kan afhelpen?

Fail

De deadline werd niet gehaald.  Het plan was om een tas te maken voor Poppemies verjaardag, maar door onvoorziene omstandigheden en logistieke problemen zal ze haar cadeau pas na het weekend kunnen ontvangen.  Om het kind niet teleur te stellen en om mijn knagende schuldgevoel te sussen, stak ik van de voormiddag nog snel een ritstasje in mekaar.  Ik volgende haar handleiding en dit geschaald patroon (dju toch, onnozele printer!).  

Geprobeerd.

Dit weekend ging ik aan de slag met de overlock en tricot en deze keer was het ‘voor echt‘.  
Het kinderondergoed  (maatje 98-104) van Polkadotjes Mina Dotter voor Van Katoen leek me een fijn patroontje om mee te beginnen.


De eerlijkheid gebiedt mij te zeggen dat ik de boordstof aan de armsgaten er niet exact op de voorgeschreven manier heb opgezet.  Het moest met een omslagje en een tweelingnaald en dat leek me in deze fase van het leerproces nog te omslachtig.  


Van sommige details ben ik wel content, andere zijn dan weer minder geslaagd.

Al bij al vond ik het heel plezant om te doen en het is absoluut voor herhaling vatbaar.

Een echte tricot-fluisteraar ben ik belange nog  niet en zal dat ook nooit worden vrees ik (met momenten is het toch veel gepruts en detail-werk), maar ik moet wel toegeven dat het tricotvirus mij te pakken heeft.  Tassen in tricot dat moet toch ook te doen zijn, niet?
De stof en boordstof komen van hier en hier.