Que séra séra

Telkens ik een blogbericht schrijf en het hoe & waarom uitleg van mijn maaksel heb ik altijd het gevoel dat ik mij op de een of andere manier moet verantwoorden. Wat natuurlijk compleet belachelijk is, want dit is hier mijn blog en ik ben niemand een uitleg verschuldigd, maar toch voel ik steeds de drang om mijn beweegredenen achter bepaalde beslissingen uit te leggen. Dus toen ik deze tas maakte was ik in mijn hoofd al aan het nadenken welke reden ik zou geven over waarom ik voor deze -toch wel in het oog springende- spreuk koos. En eigenlijk, feitelijk, was het heel simpel:

Van 10 naar 1

Dezer dagen zijn er van die moedige bloggers die 40 dagen aan 1 stuk elke dag een blogbericht de wereld insturen. Ik zou begot niet weten hoe ik dat moest doen en dus doe ik daar wijselijk niet aan mee, maar inspirerend is het wel. Zo zag ik bij verschillende bloggers het bericht “Van 10 naar 1” verschijnen en omdat ik zwaar fan ben van lijstjes begon ik zelf ook na te denken hoe ik die 10 categorieën zou invullen. Ik kwam tot de vaststelling dat dingen zoeken die ik niet leuk vind véél gemakkelijker is dan dingen die ik wel leuk vind (misschien een werkpuntje…) en dat maar 3 liedjes mogen kiezen gewoonweg wreed is. Maar allez, zoals Keala Settle het zo schoon het zingt: This is me!

No tags 0

The Dutch Label Shop: review & kortingscode

Zoals ik al vermelde in mijn vorige blogpost kreeg ik van The Dutch Label Shop de kans om hun labels een keer uit te testen. Nu heb ik sinds vorig jaar een kei coole leerstempel  om mijn eigen labels te drukken, maar minpunt daaraan is dat zo’n label niet in de wasmachine kan. Stoffen labels waren voor sommige maaksels dus welgekomen, enter The Dutch Label Shop. Ik had hun producten al vaker zien voorbij komen op andere blogs en was dus wel nieuwsgierig naar hoe mijn eigen labels er zouden uitzien. Hieronder kan je verder lezen hoe mijn ervaring was met het ontwerpen en bestellen van de kleine merkvlaggetjes.

Een nieuwe keukenschort (& nieuwe labels)

Een paar weken geleden zag ik een schoon stofje liggen aan €2/ meter in een niet verder genoemde stoffenwinkel. Onmiddellijk zag ik er een schort in en omdat ik dat graag maak en dringend eentje nodig had, nam ik 2 meter mee naar huis. Ik heb natuurlijk deze schort nog, maar die gebruik ik vooral voor wanneer ik mijn kleren wil beschermen tegen scherp gereedschap of verf, eerder dan tegen spatten. En omdat deze wel in de wasmachine kan is hij zeker geschikt voor de keuken. Ik mors namelijk belachelijk veel.

Volkoren pitabroodjes

Hoe ik op het idee kwam weet ik niet, maar ergens tijdens de voorbije zomer kreeg ik het in mijn hoofd om zelf pitabroodjes te bakken. Was het tijdens een ik-ga-gezond-beginnen-leven-en-wel-vanaf-nu-moment? Zou kunnen. Was het nog een restje overgebleven inspiratie van Bake Off Vlaanderens broodweek? Misschien. Was het omdat ik tijdens een Pinterest scrollsessie een recept voor zelfgebakken pitabroodjes tegenkwam? Hoogstwaarschijnlijk. Either way, ik maakte mijn handen vuil, kneedde, rolde en bakte zelf mijn broodjes en het was verbazend bevredigend.

Zeg het met bloemen

Ik wil graag geloven dat ik geen meeloper ben en niet vatbaar ben voor de laatste trends, maar eigenlijk, who am I kidding?  Sommige modegrillen laat ik inderdaad wijselijk aan me voorbij gaan wegens het bereikt hebben van een bepaalde leeftijd of omdat ik het gewoon gatlelijk vind (Ik kan met de nodige fierheid zeggen dat ik deze gedrochten nooit heb gedragen!), maar andere trends sluipen wel stilletjes mijn dagelijkse leven binnen. Enter de witte sneakers bijvoorbeeld. Of de flanking trend. Allemaal modegrillen waar ik als een mak schaap in meega en de laatste tijd is daar de liefde voor een uitbundig bloemenmotief bijgekomen.

Vanille-ijs met een wafeltje

Ik hou van ijs. Altijd al gedaan en dat zal voor altijd zo blijven. Waarom dat weet ik niet. Misschien heeft het te maken met de eenvoud ervan: een simpel bolleke crème-glace op een hoorntje en het is direct feest. Misschien omdat ijs onlosmakelijk verbonden is met vakantie, zon en die zorgeloze augustusdagen van vroeger toen je het liedje van de ijsjeskar hoorde en je vol ongeduld met 20 frank op de trottoir zat te wachten. Misschien omdat met de lepel recht uit een bak ijs eten een guilty pleasure is en onmiddellijk troost brengt in droeve dagen. Of misschien moeten we het niet te ver gaan zoeken en is het gewoon omdat ijs onze zintuigen op tal van manieren streelt. Prettig koud, fluweelzacht en verleidelijk lekker.   

2017: de dingen die je niet zag

Eerst en vooral een gelukkig, creatief en vooral gezond 2018 gewenst! Het voorbije jaar werd er hier weer heel wat gemaakt. Zowel met stof, als leer, suiker, hout en wol. De meeste van die dingen geraakten ook tot op deze blog, maar sommige slaagden daar niet in. Hierbij een overzicht van de dingen die het daglicht niet zagen.

No tags 0

Houten lepels

Al een hele tijd volg ik op Instagram een aantal houtbewerkers/kunstenaars die de meest prachtige, originele dingen maken. Verschillende daarvan maken voornamelijk houten lepels en spatels, broodplanken en botermessen en telkens ik van die handgemaakte beauty’s zag dacht ik bij mezelf: “Dat wil ik ook kunnen.” Het bleef echter heel lang bij denken totdat ik doorhad dat het eigenlijk gewoon een kwestie van beginnen is. Niets houdt mij tegen om het zelf ook eens te proberen. En zo kocht ik twee houtmessen en ging op zoek naar hout.