Houten lepels

Al een hele tijd volg ik op Instagram een aantal houtbewerkers/kunstenaars die de meest prachtige, originele dingen maken. Verschillende daarvan maken voornamelijk houten lepels en spatels, broodplanken en botermessen en telkens ik van die handgemaakte beauty’s zag dacht ik bij mezelf: “Dat wil ik ook kunnen.” Het bleef echter heel lang bij denken totdat ik doorhad dat het eigenlijk gewoon een kwestie van beginnen is. Niets houdt mij tegen om het zelf ook eens te proberen. En zo kocht ik twee houtmessen en ging op zoek naar hout.

Ik had het geluk dat de plaatselijke Scouts net twee berkenbomen hadden gerooid waarvan ik twee blokken kreeg (anders gingen ze die toch maar op fikken). Van het internet wist ik dat berkenhout erg geschikt is voor houtsnijwerk omdat het hard hout is en pas gekapt, groen hout is nog beter. Een win-win dus. (Later kreeg ik van mijn tante nog een blokje gedroogd donker hardhout en het verschil was duidelijk voelbaar) Met behulp van een bijl en een kettingzaag werden de blokken in een meer praktisch formaat gezaagd en zo kon ik eindelijk van start. 

Blijkt dat lepels maken helemaal niet zo moeilijk is; je snijdt gewoon alles weg dat geen lepel is.

Nee serieus, lepels snijden bevalt me wel. Het is een les in geduld (wat ik wel kan gebruiken) en het geeft verbazingwekkend veel voldoening om zo een praktisch en mooi voorwerp te maken uit een ordinaire blok hout. (Wanneer je vervolgens bij Ikea komt en je de houten lepels aan € 1,45 het stuk ziet liggen, dan gaat die voldoening wel over en vraag je je af waar je in godsnaam mee bezig bent.) Natuurlijk zijn er ook nadelen aan verbonden. Heel je huis ligt na verloop van tijd onder de houtsnippers, die dingen kruipen overal en ook is het geen spa-dag voor je handen. Na dag één liep ik rond met drie pleisters om mijn vingers en ondertussen hebben de blaren hun intrede gedaan. Ook met een bijl op je hand kloppen is af te raden, geloof me.

Ondertussen heb ik de messen al wat meer onder controle en kan ik me focussen op de afwerking van de lepels. Vooral weten wanneer te stoppen blijkt een uitdaging. Ook twee identieke lepels maken is makkelijker gezegd dan gedaan.

En zo bracht ik dus de afgelopen weken door, kervend en snijdend in het hout met QI of Netflix op de achtergrond. De zolder met al zijn stoffen en patronen heb ik al zeker 8 weken niet meer bezocht en ik vraag me af wanneer ik terug zin zal krijgen om te naaien. Ik weet dat mijn vingers binnenkort weer zullen jeuken om met stof en schaar aan de slag te gaan, maar voorlopig is hout mijn grondstof van keuze.

12 Reacties
  • Kris
    december 28, 2017

    Whow! Amaai! En nog eens whow! Knap! En die van den Ikea kunnen er nog in geen 100 jaar aan komen rieken! Supertrots mag je wezen!

  • Laurence - Blanche85
    december 28, 2017

    wooow! Kei Kei Kei veel respect voor dit! Hoe mooi zeg!!

  • vanmiek
    december 28, 2017

    Ik ken er niets van, maar ik buig mijn nederige hoofd…

  • Jessie
    december 29, 2017

    Wauw, wat leuk. je schrijft alsof het heel makkelijk is. Dat lijkt mij leuk om te kunnen. Maar ik heb al genoeg hobby’s.

  • Khadetjes
    december 29, 2017

    Ik zie alle houtkrullen en mijn hart maakt spontaan een sprongetje. Mooi!

    –naast letters schrijven, hou ik ook van letters snijden in hout, dus ik snap érg goed wat je zegt over geduldig zijn, het hout aanvoelen en zen zijn. Binnenkort komt Robbie Sneider voor een workshop naar België, misschien wel interessant voor jou? —

  • Griet De Smedt
    december 29, 2017

    Jij kan ons helemaal blijven verbazen! WAUW!

  • nobutterfly
    december 29, 2017

    Oh waw, zo mooi! Ik moet zeggen dat ik me ook wel eens afvraag waarom ik een trui brei als ik er te koop zie voor 15 euro in de h&m en andere winkels

  • Davina
    december 29, 2017

    wow zo tof seg! Ik wou dat ik daar effe kon komen ruiken aan de houtsnippers, dat vind ik zo’n zalige geur!

  • withlovebyeva
    december 30, 2017

    Die foto’s alweer <3 En weet je wat ik zo bewonderenswaardig vind aan jou? Dat je gewoon je eigen ding doet, los van waar de rest van naailand zich mee bezig houdt. Houden zo, dat maakt je bijzonder! En die lepels, wauw. Daar kan Ikea niet tegenop.

  • Dreamstuff
    december 30, 2017

    Wauw, super mooi!

  • An van Nononsonsmoms.be
    december 30, 2017

    Geweldig. Creëren in zijn puurste vorm.

  • Petra
    januari 2, 2018

    Zo leuk hoe je jezelf alweer iets nieuws geleerd hebt. Het slacouvert (denk ik toch?) vind ik helemaal geweldig!

Reageer op dit bericht

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *