een restjes tas

Tijdens de zoveelste opruimronde op zolder vond ik een restje stof* van de Elisabeth tas uit mijn boek. Een van mijn -en blijkbaar ook van verschillende anderen, want ik krijg regelmatig vragen in verband met deze stof- favorieten uit het boek. Het is een prachtige grijze stof die ik tussen de coupons bij Les Tissus du Chien Vert vond. Het is te zeggen Elisabeth oftewel Lies vond deze stof destijds vandaar de naam van de tas. En ook dit tasje is voor haar.

 

Geheel uit restjes opgebouwd dus want ook de binnenkant is een overschotje van de boekenstof. Het is een streepjespatroon dat ook als voering werd gebruikt voor de strandtas in mijn boek (en waar ik precies toch eerst eens een strijkijzer had kunnen opzetten…). Verder bestaat het tasje uit een fijn hengsel dat ik nog net uit een lap leer kreeg gesneden en de rits is een kringloopvondst.

Het patroon is zelf getekend maar veel werk kwam daar niet aan te pas. Het is eigenlijk gewoon een uit te kluiten gewassen ritstasje. Een heel eenvoudig ritstasje zelfs want ik maakte geen extra flapjes aan de hoeken omdat daar toch een stukje leer overheen kwam. De voering knipte ik een goede centimeter korter dan de buitenstof waardoor je binnenin zeker geen teveel aan stof hebt en waardoor de rits een beetje verzonken ligt. 

Zoals ik al schreef gaat dit tasje naar Elisabeth, maar ik ben er zelf zo content van dat ik voor mezelf ook een exemplaar op de planning zet. Zo eentje voor in de winter; ik denk dan aan zwart of donkerbruin nepbont met een kleurige, beetje kitscherige binnnenkant. Ik zie het al helemaal voor me!

 

 

1 reactie
  • jochapeau
    juni 25, 2017

    Uit restjes of niet … ik blijf zoveel bewondering hebben voor gelijk welk tasje van jouw hand !

Reageer op dit bericht

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *