Een nieuwe pyjamabroek

Ik heb denk ik 4 pyjamabroeken: twee  warme voor de herfst/winter en twee van katoen voor de lente/zomer. Ik weet niet of dat dat veel of weinig is, maar voor mij is het in ieder geval genoeg. Tot natuurlijk 1 van die broeken tot op de draad versleten geraakt en dan zit je met een probleem in de was/draag roulatie. Een nieuwe pyjamabroek drong zich dus op en toeval wil dat in La Maison Victor nu net een eenvoudig patroontje stond. Bij de uitverkoop van Madeline in Steenokkerzeel vond ik de gepaste stof en zo maakte ik voor mezelf een nieuwe nachtelijke broek.

Wie dat hier al een tijdje mee volgt weet dat kleren maken niet mijn sterkste kant is. Het in mekaar krijgen zal uiteindelijk wel altijd lukken, maar het laten passen van de zelfgemaakte outfit blijft een heikel punt. Om de een of andere reden wil het maar niet lukken om de juiste maat te vinden. Meestal ga ik nogal licht over het hele maten-nemen-gegeven (lees: ik gok gewoon) en dus dacht ik om het deze keer wel grondig aan te pakken!

Ik mat mijn heupomtrek netjes op (ik ging er vanuit dat die het belangrijkste was bij een broek?!) en kwam tussen maat 40 en 42 uit. Lichte stress als gevolg, want kies je dan de grootste of kleinste maat? Geen flauw idee hier en dus koos ik op goed geluk de grootste. Skinny pyjamabroeken zijn geen ‘ding’ in mijn wereld.Bij het overbrengen van de patroondelen op de stof, bleek ik iets te weinig stof te hebben en dus maakte ik de pijpen een stuk korter. Geen erg, want ik heb hele korte beentjes en ik was er dus gerust op dat de broek nog lang genoeg zou zijn.

Ondanks mijn (kleine) inspanning tot opmeten, blijkt de broek nog veel te groot en te lang. Twee maten kleiner was zeker groot genoeg geweest, maar dat is nu natuurlijk water under the bridge. Door de elastiek én het koordje (vond ik wel een beetje overkill) zakt de broek niet af en laat ons eerlijk zijn dat is toch prioriteit nummer 1 bij een broek. Verder is ze heerlijk zacht en spant ze -duh!- nergens.

Ik denk dat ik zeker deze broek nog een keer ga maken, het patroon is nu toch al overgetekend & geknipt, maar dan zal ik eerst wel de nodige aanpassingen doen:

    • smaller maken. Ik veronderstel door gewoon een stuk naast de buitennaad te tekenen.
    • korter maken. Zeker 20 centimeter.
    • de zakken eruit. Ik heb nog geen voordeel ondervonden aan zakken in een pyjamabroek

patroon: Emile van La Maison Victor

stof: Madeline de Stoffenmadam

soundtrack tijdens het naaien: Sam Cooke

5 Responses
  • moois van mie
    februari 20, 2019

    ‘Wie dat hier al een tijdje mee volgt weet dat kleren maken niet mijn sterkste kant is. Het in mekaar krijgen zal uiteindelijk wel altijd lukken, maar het laten passen van de zelfgemaakte outfit blijft een heikel punt. Om de een of andere reden wil het maar niet lukken om de juiste maat te vinden.’ Dat heb ik nu ook sé!

  • Griet De Smedt
    februari 20, 2019

    Ik vind jouw foto’s prachtig en jouw tekst grappig. Ik herlas nog eens mét soundtrack. 🙂

  • Eva
    februari 20, 2019

    Aaaaah, ik lees hier zo graag. 😊 Ik heb maar twee pijamabroeken dus vier is best veel! En ik bedacht me gisteren nog dat ik ook wel eens een nieuwe wil. Eentje van flanel, voor volgende winter dan.
    Dezezit er heerlijk uit, en roze! 💕

  • Silke & Lana
    februari 23, 2019

    Je kan zo goed tassen naaien en je werkt ze altijd perfect af. Raar dat kleren maken dan niet wil lukken. Alhoewel, die broek ziet er toch niet slecht uit. Laat misschien eens je maat nemen door een vriendin. Ik wil je hiermee wel helpen, maar ik woon nogal ver (Brugge). Of je moest zin hebben in een citytrip 🙂

  • Katriend
    april 19, 2019

    Hahaha, soundtrack tijdens het naaien! :). ik kan helemaal niet naaien en toch kijk ik uit naar je blogposts! Tof!

Laat een reactie achter op Eva Reactie annuleren

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.