De zomer van 2018 (en 2017)

Nu de dagen aan het korten zijn en het ’s avonds al terug wat frisser is, is het naar goede gewoonte terug tijd om te beginnen bloggen. Ik schrijf wel ‘naar jaarlijkse gewoonte’ maar eigenlijk was het dit jaar geen eenvoudige beslissing.  De goesting om te bloggen was tijdens de zomer een beetje verdwenen en toen het in augustus tijd was om mijn domeinnaam en hosting te verlengen, heb ik toch even getwijfeld om verder te gaan.  

Ik noem het nu wel ‘goesting’, maar ik ben niet helemaal zeker of dat dat het wel goed verwoordt. Eerder schreef ik hier al over hoe ik altijd de verplichting voel om me te verantwoorden in mijn blogposts en toen ik vorige week deze blogpost van Kelly las, werd het me duidelijk waarom.

Het spontane is er af.

Het spontane gevoel om datgene wat me bezighoudt online te zwieren en niet te hard bezig te zijn of het wel interessant is, of ik wel consequent genoeg ben, of dat het wel vlot leest, of dat het mooi in beeld is gebracht, of dat er (in mijn geval) niet teveel spelfouten in staan of dat ik –God forbid– iemand op de gevoelige tenen trap; nog zoiets waarvoor je moet oppassen anno 2018.

Ik denk wat ik wil zeggen is dat waar bloggen vroeger vooral een fijne hobby was, het nu vooral vermoeiend is geworden en dat is niet de bedoeling.

En toch… toch heb ik om de een of andere reden beslist om er toch mee door te gaan. Omdat ik het zonde vind om 9 (!) jaar bloggen zo abrupt te eindigen. Omdat ik nog steeds graag foto’s neem. Omdat ik zeker weet dat ik nog vanalles en nog wat ga maken en dat graag ga willen delen. 

Alleen kan ik niet beloven met welke regelmaat dat gaat zijn en of de inhoud wel interessant genoeg is of wel bij deze blog zal passen. Misschien wil ik binnenkort alleen nog maar links delen. Of recepten. Of de soort handgemaakte tas die je al 100 keer hebt zien voorbij komen. Of alleen wat foto’s zonder tekst. Misschien word ik wel beautyblogger. Of fashionblogger. Of zoetwatervissenblogger. Who knows? (Maar eigenlijk vooral who cares?)

Dus misschien tot snel of tot later, maar voor nu laat ik je met een 1-secondenfilmpje van deze zomer. Door het afschuwelijk warme weer van deze zomer heb ik niet van elke dag een seconde (er gebeurde op sommige dagen letterlijk niks) dus heb ik deze zomer maar willekeurig gemasht met de seconden van vorig jaar want die hebben de blog nooit gehaald*.

 

 

*Omdat de zomer van 2017 ook geen volledig jaar was en ik het niet vond kunnen om iets ‘imperfect’ op de blog te zetten. Go figure.

11 Responses
  • linda Cambré
    september 9, 2018

    Toch maar blijven bloggen!

  • Wapiti
    september 10, 2018

    Ik herken ‘probleem’ helemaal. Na zoveel jaren heeft de spontane goesting plaats gemaakt voor vragen als: is dit wel interessant voor de buitenwereld, is dit niet te persoonlijk, gaan de herkenbare mensen op mijn foto wel akkoord met een virale reis, ben ik niet te oud geworden voor een blog, …
    En toch, als ik dan een tijdje niets meer op het www gegooid heb, kriebelt het weer een beetje.
    Ik vind je 1-sec-idee super!

  • Griet De Smedt
    september 10, 2018

    Casa de papel!!!! én zee. Hier ook helemaal van dat 🙂

  • Carina
    september 10, 2018

    Mooi filmpje, gewoon jezelf blijven en doen wat je zelf wil. Geen verplichtingen!
    Bloggen….niet bloggen. Relax.
    Het is gewoon leuk om naar je blog te kijken.

  • Liesbeth
    september 10, 2018

    Heel leuk filmpje!
    Wat je schrijft is ook herkenbaar voor mij. Ik heb een jaar geleden al beslotenheid wordt slow blogging; als het niet spontaan komt, dan komt er niks. (en voorlopig komt er dus bijna niks, so be it).

  • Lies
    september 10, 2018

    Ik snap het helemaal, op af en toe een receptje na, komt er bij mij ook amper nog wat op de blog.

  • Kelly
    september 10, 2018

    (Efkes een klein paniekske hier toen ik de titel zag passeren, dat mijn onafgewerkte blogpost per ongeluk al gepubliceerd was, want ik had ook de titel ‘De zomer van 2018’ gekozen, haha :p)
    Maar goed, ik snap jouw gevoel dus volledig. De vraag of ik mijn domein etc wel zou verlengen heb ik me zelfs ook héél even gesteld. En aaargh, die gevoelige tenen, jaaaaa! Ik ben wel erg blij dat je beslist hebt om te blijven bloggen. Ook al is het niet frequent. Of niet consequent. Of niet perfect. Ik hoop alleszins dat je bloggoesting af en toe voldoende opwelt om hier te delen wat je wil delen en dat bij jou het spontane ook terugkomt <3

  • Magali
    september 11, 2018

    Yay dat je besliste toch verder te gaan met je blog! Perfect of niet, ik kom altijd lezen. Fan van je stijl, je ideeën, je foto’s. X @sweetpeas_magali

  • Silke
    september 11, 2018

    ik vind het altijd leuk om over je creaties te lezen en je foto’s te zien op Instagram! Het geeft me inspiratie en ideeën en laat me stilstaan bij de schoonheid van het leven… Ik zou het dus heel fijn vinden om in de toekomst hier nog postjes te komen lezen over wat je bezig houdt …

  • hanne
    september 12, 2018

    Bloggen blijft in mijn ogen het schoonst als het spontaan en eerlijk gebeurd. En dat maakt jou blog zo speciaal. Dus hoop ik hier regelmatig te mogen komen lezen.

  • Marieke (circle meets line)
    september 23, 2018

    Fijn dat je toch doorgaat. Ook ik blog lekker door. Ondanks twijfels zo af en toe. Al vrij snel toen ik begon, besloot ik te bloggen wanneer ik dat wilde, geen krampachtige regelmaat. Dat laatste werkt voor mij niet. Me ook nooit te verontschuldigen, want hé, het is mijn blog en niet dat van mijn lezers. Ik schrijf eerlijk, maar wel in nette bewoordingen. Goede blogcijfertjes zijn leuk, maar de echte waardering in het leven haal ik liever bij de echte mensen om mij heen. Met dat perspectief kan bloggen een leuk iets erbij zijn, niets meer of minder.

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.