Browsing Category Naaien

Simpel geluk: een kussensloop

Simpel geluk: een kussensloop

In de beginjaren van mijn blog was deze plek een aaneenschakeling van berichten met sterk naai-gerelateerde inhoud, afgewisseld met blogberichten over het leven van alledag. Meestal niet bijzonder interessant of waardig in beeld gebracht, maar gewoon gewoon. Met de jaren die verstreken veranderde die inhoud echter geleidelijk aan en werd de lat steeds hoger gelegd. ‘Is het wel boeiend genoeg?’ ‘Is het vernieuwend genoeg?’ ‘Zit er hier wel iemand op te wachten?’ ‘Misschien is dit eerder Instagram materiaal?’ Kortom, er werd nog wel vanalles gemaakt, maar niet alles haalde de blog.

Que séra séra

Que séra séra

Telkens ik een blogbericht schrijf en het hoe & waarom uitleg van mijn maaksel heb ik altijd het gevoel dat ik mij op de een of andere manier moet verantwoorden. Wat natuurlijk compleet belachelijk is, want dit is hier mijn blog en ik ben niemand een uitleg verschuldigd, maar toch voel ik steeds de drang om mijn beweegredenen achter bepaalde beslissingen uit te leggen. Dus toen ik deze tas maakte was ik in mijn hoofd al aan het nadenken welke reden ik zou geven over waarom ik voor deze -toch wel in het oog springende- spreuk koos. En eigenlijk, feitelijk, was het heel simpel:

Een nieuwe keukenschort (& nieuwe labels)

Een nieuwe keukenschort (& nieuwe labels)

Een paar weken geleden zag ik een schoon stofje liggen aan €2/ meter in een niet verder genoemde stoffenwinkel. Onmiddellijk zag ik er een schort in en omdat ik dat graag maak en dringend eentje nodig had, nam ik 2 meter mee naar huis. Ik heb natuurlijk deze schort nog, maar die gebruik ik vooral voor wanneer ik mijn kleren wil beschermen tegen scherp gereedschap of verf, eerder dan tegen spatten. En omdat deze wel in de wasmachine kan is hij zeker geschikt voor de keuken. Ik mors namelijk belachelijk veel.

Zeg het met bloemen

Zeg het met bloemen

Ik wil graag geloven dat ik geen meeloper ben en niet vatbaar ben voor de laatste trends, maar eigenlijk, who am I kidding?  Sommige modegrillen laat ik inderdaad wijselijk aan me voorbij gaan wegens het bereikt hebben van een bepaalde leeftijd of omdat ik het gewoon gatlelijk vind (Ik kan met de nodige fierheid zeggen dat ik deze gedrochten nooit heb gedragen!), maar andere trends sluipen wel stilletjes mijn dagelijkse leven binnen. Enter de witte sneakers bijvoorbeeld. Of de flanking trend. Allemaal modegrillen waar ik als een mak schaap in meega en de laatste tijd is daar de liefde voor een uitbundig bloemenmotief bijgekomen.

Zachte zakjes

Zachte zakjes

Toen Griet en Annick in oktober een feestje gaven om de publicatie van hun boek Stof voor durf het zelvers 3 te vieren kon ik daar natuurlijk niet met lege handen naartoe gaan. Omdat ritstasjes altijd van pas komen en leuk & redelijk foolproof zijn om te maken, naaide ik twee exemplaren in mekaar voor de gevierde auteurs. De stoffen kwamen gewoon uit de voorraad en waren snel gekozen.

Een grote zachte sprei

Een grote zachte sprei

Een jaar geleden kocht ik op een verkoop voor het goede doel een hele grote lap stof zonder enig doel. Normaal gezien doe ik dat niet, zomaar stof kopen zonder dat ik weet waarvoor het gaat dienen, maar deze zachte wolk kon ik echt niet laten liggen. Het is een zalig zachte, lichtjes gemêleerde tricot stof met allemaal kleine kussentjes en 10 euro voor een 6,5 vierkante meter stof is geen geld hè! Na wat getwijfel (zou ik er kussens van maken?) besloot ik om er een hele grote sprei van te maken. En dat die groot is, dat heb ik geweten bij het vastnaaien van de brede boord.

Een tas voor New York City

Een tas voor New York City

Tijdens de herfstvakantie had ik het geluk om New York City te bezoeken. Amerika is een land dat me al langer fascineert en hoewel NYC niet echt representatief is voor de rest van het land, stond het toch erg hoog op mijn te-bezoeken-plaatsen-lijst. Ik was erg aangenaam verrast door the city that never sleeps (letterlijk that is; om 3 uur ’s nachts was het drilboortijd onder ons hotelraam) en ik voelde me er al snel thuis. Zelfs van de pech-profetie waar ik het hier over had, was er in NYC geen sprake. Ik zeg het u: “New York City agrees with me.” Omdat ik niet zo vaak reis, was mijn reisuitzet echter beperkt, maar dat bleek voor een tassennaaister als ik een mooie uitdaging. Een reistas was aan de orde.

Een camouflage tas

Een camouflage tas

Of het nu gaat om naaien, grafisch werk, taarten bakken, lassen, bomen snoeien of wat dan ook vanaf het moment dat je iets min of meer kan dan mag je er zeker van zijn dat mensen gaan vragen om iets te maken of te doen voor hun. In mijn geval is dat dan meestal een tas maken (of het een of ander inkorten) en uit ervaring weet ik dat zoiets ALTIJD meer tijd en moeite vraagt dan eerst gedacht. Daarom maak ik dan ook geen tassen meer op bestelling. Tenzij het iets is voor een van mijn favoriete mensen of omdat het een projectje is waar ik echt zin in heb en met veel plezier en goesting aan kan werken. En deze tas was er zo eentje.

Een roze leren tas

Een roze leren tas

Tijdens de vakantie had ik het plan opgevat om een leren tas te maken. Een rechthoekig model zonder rits of al teveel fournituren en gemaakt uit super zacht roze leer. Want ja, ik ben al jaren een fan van roze en hoewel ik het niet zo voor trends heb, ben ik wreed content dat we nu (en blijkbaar is het een blijvertje!) overal millennial pink zien verschijnen. Voor het leer reed ik zoals gewoonlijk naar mijn favoriete leerwinkel in Zonhoven want ik weet dat ze daar alle soorten en kleuren hebben die je maar kan bedenken. Dat was echter zonder mijn pech-profetie gerekend. 

een restjes tas

een restjes tas

Tijdens de zoveelste opruimronde op zolder vond ik een restje stof* van de Elisabeth tas uit mijn boek. Een van mijn -en blijkbaar ook van verschillende anderen, want ik krijg regelmatig vragen in verband met deze stof- favorieten uit het boek. Het is een prachtige grijze stof die ik tussen de coupons bij Les Tissus du Chien Vert vond. Het is te zeggen Elisabeth oftewel Lies vond deze stof destijds vandaar de naam van de tas. En ook dit tasje is voor haar.

Paint splatter tas

Paint splatter tas

Als voorbereiding op de workshop van vorige week maakte ik nog eens een Lili tas. Gewoon met stof die ik voorhanden had om alle stappen nog eens te overlopen en vooral om een voorbeeldtas te kunnen meenemen. Zo konden de deelnemers de grote en kleine Lili met elkaar vergelijken en zien waar het om gaat. Althans dat was het plan want door onverwacht te werken op zaterdag had ik geen tijd meer om de al geknipte patroondelen ook daadwerkelijk tot een tas te naaien. Dus bye bye grote Lili.

Lili tas

Lili tas

Binnenkort geef ik een workshop waarin je onder begeleiding een Lili tas kan maken. Meer info kan ...