Alle berichten van Annelies

De moeder aller DIY’s: de pannenlap

Donderdagavond was ik uitgenodigd op een workshopavond in de eerste Atelier Veritas concept store in Antwerpen. Het werd een fijne avond met twee mini workshops, lekker eten, fijn gezelschap en dat alles in een gezellig en tof decor (het is een hele mooie winkel geworden!). Na afloop kreeg elke deelnemer een canvas tas mee naar huis met daarin een grote kartonnen doos. Bij thuiskomst trof ik iets in die doos aan waar ik nog nooit mee aan de slag was gegaan.

Zpagetti, oftewel gerecycleerd textielgaren. Al vaak zien passeren in allerhande winkels en op verschillende blogs, maar door gebrek aan interesse en het onvermogen om te haken altijd links laten liggen. Tot nu dus want nu ik het in huis had vond ik ook dat ik ermee aan de slag moest gaan. (Ik ken me mezelf, als ik dat niet doe, dan blijft die doos daar twee jaar onaangeroerd staan om dan uiteindelijk weg te geven.)

Hulplijn Moeder werd ingeschakeld om me de basisbeginselen van het haken uit te leggen en om me te voorzien van een haaknaald. Vol verbazing leerde ik al snel dat haken ab-so-luut niet moeilijk is –go figure!– en dat het, hou u vast, eigenlijk best wel leuk is! Ik vind het in ieder geval plezanter (lees: eenvoudiger) dan breien.

Nu moest ik nog op zoek naar een haalbaar beginnerspatroon. Pinterest bracht zoals steeds inspiratie. Ik zag een paar toffe projectjes, maar ook  heel veel gatlelijke haakwerkstukken. Zoals steeds waren het de eenvoudige dingen die me het meest aanspraken en omdat ik a) een gemakkelijk patroon wilde, b) een beperkt aantal Zpagetti bolletjes had en c) ik al mandjes genoeg had, koos ik voor de pannenlap.

Ik startte met ongeveer 15 steken op een haaknaald nummer 10 en haakte dan X aantal rijen in een vaste steek tot het lapje op een vierkant leek. Ik werkte mijn haakstuk nog af met een leren lus en zo had ik op een uurtje tijd een zelfgemaakte pannenlap. Je kan niet geloven hoe content ik ermee was! Ondertussen droom ik al wat groter, hoewel ik betwijfel of ik daar het geduld voor heb.

 

zpagetti

week 1-9

{klik op de foto om te vergroten}

Tijdens de voorbije weken maakte ik een ietwat mislukte Valentijnstaart, hielp Bartje mij met koken, vond ik een schattig kampbriefje terug, naaide ik de langste zoom ooit met de hand, at ik ouderwetse suikerhartjes, gaf Jacueline haar beste Obi Wan Kenobi impressie en voelde ik mij even terug een kleuter in de Hema. Op het wereldwijde web kwam ik ook vanalles tegen:

 

een tweede tas in wolvilt

Oh, boy. Waar moet ik beginnen met dit blogbericht? Enerzijds valt er zoveel te zeggen over het maken van deze tas, maar anderzijds is het ook eenvoudig te beschrijven in 1 woord: MOEILIJK. En dat had ik niet verwacht. Want wanneer mijn werkgever eind november vroeg of ik het zag zitten om voor haar een nieuwe tas te maken, dacht ik direct: waarom niet? Het zou een eenvoudig model worden en met nog een paar weken te gaan tot Kerstmis zou het zo het ideale Kerstcadeau worden.

milde looksoep met verse bieslook

Op het werk maak ik minstens twee keer per week soep. Een keer op maandag en een keer op donderdag. Nu bleek de soep deze week sneller op dan voorzien zodat ik op vrijdag nog een pot kon maken. Ongepland en daarom moest ik aan de slag met wat er voorradig was: ajuinen, wat prei en veel look. Geen overdaad aan groenten dus, maar perfect voor een heel eenvoudige en verrassend lekkere soep. Omdat ze zo in de smaak viel, maakte ik ze vandaag nog een keer thuis en deel ik graag het recept met jullie.

Twee sjaals in alpaca bouclé

Bijna een jaar geleden kwamen De Pronte Priemen voor de eerste keer samen en toen kwam ik niet verder dan het breien van een proeflapje. Voor onze tweede bijeenkomst wou ik toch met iets deftigs bezig zijn en koos ik om een sjaal te breien. Een zeer eenvoudige sjaal weliswaar, maar voor een breiamateur als ik, deftig genoeg. Bij Polkadotjes zag ik eerder al een prachtige, zachte en erg lange sjaal en dat leek me wel een projectje dat ik zou aankunnen.

twee pennenzakken uit (upcycled) leer

Zondag werden hier de laatste kerstcadeaus en nieuwjaarsbrieven uitgewisseld en bij die cadeaus was er ook eentje voor de beste vriendin. Na tal van jobomzwervingen, zwangerschappen en reizen, heeft ze eindelijk een job gevonden die haar perfect past; namelijk die van juf. Daarom vond ik het wel gepast om haar een typisch juffencadeau te geven: een pennenzak. Ik koos voor een eenvoudig model in leer, zonder voering en met een opvallende, contrasterende rits.

een tulband-handdoek: tutorial + patroon

Pierenverdriet. Dat is waarschijnlijk de beste manier om mijn haar te beschrijven. Ik heb namelijk lang, fijn en erg steil haar in een peper & zout kleur en zonder echte coupe. De goesting om hier in 2017 verandering in te brengen is groot, alleen ontbreekt het mij nog aan inspiratie, het vinden en vertrouwen van een goede kapper en voornamelijk van de nodige durf. Maar tot het zover is (en ik misschien een nieuw haar-was-regime nodig heb) blijf ik bij mijn vertrouwde ritueel, namelijk: water, shampoo en een handdoek. 

1

lotte martens winterblogtour ’16 – ’17

Waarom weet ik niet, maar ik heb een zwak voor ritstasjes. In de afgelopen jaren maakte ik er al een hele hoop en nog steeds vind ik het een van de leukste dingen om te naaien. Misschien omdat je er niet teveel bij moet nadenken of misschien omdat het een snel-klaar-toch-tof-resultaat-projectje is? In ieder geval, toen Lotte Martens haar blogtour voorstelde, sprong ik met veel graagte op de kar om haar nieuwe DIY-pakketten te testen. 

week 45-52 + de feestdagenfavorieten

{klik op de foto om te vergroten}

Tijdens de voorbije weken naaide ik iets nieuws met een knoop, was er een Jacqje in het groen, maakte ik een pot echte comfort food, hing Jules de zieligaard uit, ging ik bloed geven en baadde het stadhuis in een zee van licht. Verder pakte ik cadeautjes in, at ik mega m&m’s, waren er drie eters op een rij, bestelde ik een doos vol wol en werd ik samen met de Pronte Priemen getrakteerd op lekkers bij een koppel collegabloggers. Op het wereldwijde web kwam ik ook vanalles tegen:

En omdat ik zo van lijstjes houd: mijn feestdagenfavorieten!

Dan rest er mij alleen nog om jullie een heel mooi, creatief, lekker en vooral gezond 2017 te wensen.

Tot volgend jaar!

een cactus speldenkussen

De Bloggers for Life actie was ook dit jaar een groot succes en dat is grotendeels te danken aan de onvermoeibare inzet en het organisatietalent van Sarah en Annelies. Om hen hiervoor te bedanken spraken de deelnemende bloggers af om hen te verrassen met een cadeaumand met daarin allerhande (zelfgemaakt) moois of lekkers. Ik koos voor de cactussen van Vink. Sinds ik deze zag verschijnen op haar blog wist ik dat ik ze een keer moest maken en dit leek me de ideale gelegenheid.