All Posts By Annelies

Hout, metaal en leer x 3

Wie hier al een tijdje volgt weet waarschijnlijk al dat ik graag dingen maak en dat die dingen echt niet alleen van draad en stof moeten zijn. Gewoon bezig zijn en wat prullen & frullen. Het knutselen van vroeger zeg maar -met WC-rolletjes en Pritt- maar dan op grote mensenmaat. De laatste tijd had ik echt goesting om met andere materialen bezig te zijn en kwam ik ongepland uit bij hout, metaal en leer. Ik knutselde en restaureerde aan 3 totaal verschillende projecten, maar met hun materialen als gemene deler.

 

een vliegenmepper

Dit is zo’n typisch Pinterest idee. Ik zag het al een hele tijd geleden, pinde het en deed er dan -zoals dat gaat met Pinterest ideeën- helemaal niks mee. Maar zoals ik al zei, het knutselen had me in de ban en mijn vingers jeukten om iets te maken en toen herinnerde Pinterest me aan dit idee. Toeval wil dat ik tijdens de zomer mijn gordijnen te heet had gewassen en daardoor kon ik zonder extra aankopen deze vliegenmepper maken. Dat gordijn is namelijk een vouwgordijn met houten latjes dat ik ooit zelf maakte. Maar doordat die helemaal “verenneweerd” uit de wasmachine kwam had ik dus latjes op overschot. Enter: de vliegenmepper.Op zich is het een van de meest eenvoudige dingen om te maken, echt waar, het vraagt alleen het juiste materiaal en gereedschap. Uit een overschotje leer sneed ik een lapje en prikte er met een pons gaatjes in. (Blijkbaar is dat nodig, iets met luchtverplaatsing en zo). Vervolgens zaagde ik een klein hoekje uit de houten stok en schuurde die bij. Met twee kleine koperen nageltjes werd alles vastgezet en aan het uiteinde boorde ik een gaatje voor een leren lus. Klaar!Vervolgens kon er getest worden en ik moet zeggen dat dit een kei goede vliegenmepper is. Ik heb zelden zulke tot moes geklopte vliegen gezien.

 


een bureaustoel/krukje

In het voorjaar kreeg ik van mijn werkgever een oud versleten krukje. Ze had het gevonden op een werf en vond het wel iets voor mij. Ze kent me ondertussen al goed en had dan ook volkomen gelijk  want ik was er meteen weg van. Het is een simpel ding, maar van goede kwaliteit. Het is gefabriceerd door het Duitse Hailo en is eigenlijk een doodgewone bureaustoel. Ergens in de loop der jaren is de rugleuning verdwenen waardoor het nu een meer minimalistisch karakter heeft. En de combinatie met de vierkante metalen rand onderaan zet die eenvoudige zitting nu nog meer in de kijker. Bij het opknappen kwam er vooral heel veel schuren aan te pas omdat het in de loop der jaren enorm veel roest had verzameld. De zit waarvan ik dacht dat die het moeilijkst ging worden om op te knappen, was eigenlijk verbazingwekkend eenvoudig om te herstellen. Ik vond nog een lap leer (hiervan) die net groot genoeg was en die ik vooraf gegaan door een extra laagje dacron vastzette met een pneumatische nietmachine. Nu is stofferen niet nieuw voor mij, maar met leer had ik nog nooit gewerkt (uit schrik) dus je kan mijn voldoening wel voorstellen toen het resultaat 100x beter meeviel dan verwacht.


een mobiel

Het maken van deze mobiel ontstond eigenlijk per ongeluk door Coolblue. Ik had er tijdens de zomer een pakje besteld en dat arriveerde in zo’n typische blauwe doos. Aan die doos is een wedstrijd verbonden: knutsel er iets leuks mee en misschien win je € 100 shoptegoed. Nu moet je het woord knutselen geen twee keer tegen mij zeggen en dat in combinatie met een veel te warme zomer waarbij buitenkomen geen optie was, sprak me dat wel aan. Dus ging ik heel ouderwets aan de slag met karton, lijm en een schaar en knutselde ik -God weet waarom- een mobiel in elkaar. Ik won er helemaal niks mee, maar de goesting om een iets stijlvollere mobiel te maken was geboren.Ook hier ging ik grotendeels aan de slag met materiaal dat ik nog had liggen. De cirkels zijn gemaakt van oude platen metaal die ik ooit van mijn vader heb gekregen. Het zijn platen uit een drukkerij met afbeeldingen van hondenvoerverpakking. Geen idee hoe hij er aan kwam, maar hij ging ervan uit dat ik die ooit nog wel eens kon gebruiken. Hij had gelijk. Ik knipte hieruit cirkels van verschillende formaten en spoot ze in het zilver of goud. De houten stokjes kocht ik voor een paar euro bij Hubo en alles werd aan mekaar vastgemaakt met een fijne koperdraad.In tegenstelling tot de vliegenmepper en de bureaustoel is dit een compleet nutteloos ding. Iets dat ik meestal niet maak, maar waar ik wel voldoening heb uitgehaald. Nu kriebelt het om nog meer van die mobielen te maken, alleen zou ik niet weten waar ik er mee moest blijven.En omdat het de bedoeling is dat een mobiel zachtjes beweegt: hier een bewegend beeld.

Een praktisch cadeau: de toiletzak

Mijn schoonzus was dit weekend jarig en dat verdient uiteraard een cadeautje. Ik had het plan opgevat om voor haar een gepersonaliseerde waszak te maken (net zoals ik eerder deed voor mijn broer en mijn nichtjes), maar vond het nogal een pover cadeautje op zich. Om in het thema ‘reistas’ te blijven besloot ik dan maar om ook een toilettas voor haar te maken. Met als bonus dat -in tegenstelling tot een echte handtas- als ze de tas lelijk zou vinden, ze er niet mee over straat moet.

De zomer van 2018 (en 2017)

Nu de dagen aan het korten zijn en het ’s avonds al terug wat frisser is, is het naar goede gewoonte terug tijd om te beginnen bloggen. Ik schrijf wel ‘naar jaarlijkse gewoonte’ maar eigenlijk was het dit jaar geen eenvoudige beslissing.  De goesting om te bloggen was tijdens de zomer een beetje verdwenen en toen het in augustus tijd was om mijn domeinnaam en hosting te verlengen, heb ik toch even getwijfeld om verder te gaan.  

Blog met verlof + weeklinks

Naar goede gewoonte neem ik ook dit jaar weer een blogpauze tijdens de zomer.  Ik heb geen speciale plannen om op reis te gaan, hooguit een dag of twee. Het zullen dus vooral twee maanden van nog gaan werken zijn, aangevuld met een paar weken zorgeloze vakantie. Om de saaiheid uit deze ‘dienstmededeling’ te halen en op algemeen verzoek (ik kijk naar u, Eva) geef ik nog graag en naar oude gewoonte wat weeklinks mee. Dus bij deze :
Op het wereldwijde web kwam ik vanalles tegen:

 

Fijne zomer iedereen!

 

Update: herbruikbare groenten- en fruitzakjes

Een jaar geleden stak ik hier al een rant af tegen alle plastic zakjes die ze aanbieden in de supermarkt én tegen alle mensen die het nodig vinden om het minste geringste stuk fruit of groente in zo’n zakje te steken. Omdat ik daar zelf niet wil aan meedoen, maar omdat een kilo wortelen wel net iets handiger is in een zakje, maakte ik zelf groenten- en fruitzakjes uit stof om mee te nemen naar de winkel. Ik beloofde meteen ook om een follow-up post te doen om jullie te laten weten of mijn klein anti-afval initiatief was geslaagd. Dus bij deze een update en aangepast patroon.

Een kimono zonder patroon

Een tijdje geleden kocht ik een prachtige stof bij Madeline de Stoffenmadam met de intentie om er een jurk van te maken. Maar na mijn vorige poging tot het maken van een kleedje was ik ineens niet meer zo zeker van mijn stuk. Want wat als dit ook niet zou passen? Dan had ik al die prachtige stof zomaar verknoeid. Daarom liet ik de stof nog wat langer in de kast liggen en dacht ik verder na vooraleer ik er de schaar in zette. Het zal waarschijnlijk Pinterest geweest zijn dat mij nadien op het idee bracht om er een kimono van te maken.

Het borduren (her)ontdekt

Wie mij, of een aantal andere Vlaamse bloggers volgt op social media heeft waarschijnlijk vorig weekend gezien dat we afspraak hadden in Antwerpen. Nele en Eva hadden een super fijn weekend in elkaar gebokst met de toepasselijke naam: ‘Not Another Sewing Weekend‘* en omdat het geen twee dagen van eten, drinken en shoppen alleen konden worden (naaimachines waren niet toegelaten ;-))  hadden ze ook een mini workshop gepland. Zo kregen we op zaterdagochtend allemaal een borduurring, naalden en garen toegestopt en werden we met veel plezier aan het handwerken gezet.

Een linnen jurk & Veritas magazine giveaway

Ken je die scène [spoiler alert] in “The Sixth Sense” waar die kleine fluistert: “I see dead people.” En dat er vervolgens koude rillingen over je rug lopen want dat had je helemaal niet zien aankomen? Wel ik had net dezelfde ervaring toen ik het patroon van deze jurk wat beter bekeek. “I see buttons.” was het in mijn geval en ik kan u zeggen de horror en de bijhorende koude rillingen waren exact hetzelfde als in die film met dat enge blonde kind. Nu wist ik wel dat het een uitdaging voor mij ging worden om zo’n kleed ineen te krijgen, maar op een hele rij verborgen knopen; daar had ik niet op gerekend.

Een nieuw bed

De bedoeling was om enkel een nieuwe matras te kopen, maar van het een kwam al snel het ander en uiteindelijk werd het een heel nieuw bed. Je weet misschien wel hoe dat gaat: “Als ik dan toch investeer in een degelijke matras, misschien kan ik dan ook beter ineens een echte lattenbodem kopen in plaats van op een ooit zelfgebouwde mdf-constructie te slapen. En eigenlijk hè, zou ik graag een bed hebben met extra opslagruimte onderaan want ik kom toch wat plaats te kort. En het moet ook wel een mooi bed zijn. En niks met stoffen bekleding want een allergie. En het moet een hoog bed zijn. En…zo kwam ik aan een hele waslijst met wensen/eisen voor mijn nieuw bed. “

, 0