een restjes tas

Tijdens de zoveelste opruimronde op zolder vond ik een restje stof* van de Elisabeth tas uit mijn boek. Een van mijn -en blijkbaar ook van verschillende anderen, want ik krijg regelmatig vragen in verband met deze stof- favorieten uit het boek. Het is een prachtige grijze stof die ik tussen de coupons bij Les Tissus du Chien Vert vond. Het is te zeggen Elisabeth oftewel Lies vond deze stof destijds vandaar de naam van de tas. En ook dit tasje is voor haar.

Paint splatter tas

Als voorbereiding op de workshop van vorige week maakte ik nog eens een Lili tas. Gewoon met stof die ik voorhanden had om alle stappen nog eens te overlopen en vooral om een voorbeeldtas te kunnen meenemen. Zo konden de deelnemers de grote en kleine Lili met elkaar vergelijken en zien waar het om gaat. Althans dat was het plan want door onverwacht te werken op zaterdag had ik geen tijd meer om de al geknipte patroondelen ook daadwerkelijk tot een tas te naaien. Dus bye bye grote Lili.

drie kleine DIY’s

De voorbije week was meer een ‘knutsel’- dan een ‘naai’week. Aangezien ik noch de stoffen, noch de inspiratie had om iets fatsoenlijks te naaien, ging ik aan het DIY’en. Als kind knutselde ik al heel veel en ik doe het nog steeds graag. Het is zoals je op mijn About-pagina kan lezen: “Wanneer ik met mijn handen kan werken ben ik het gelukkigst.” Daarom vandaag 3 kleine DIY’s met klei, leer en ik kan het niet laten, toch ook een beetje naaien.

De Bellah Blouse

Toen Eva een paar weken geleden de Bellah Blouse op haar blog toonde, was ik meteen fan van dit patroontje. Een eenvoudige snit met een paar mooie details en vooral niet te moeilijk. Dus wanneer het patroon vorige week te koop werd aangeboden, heb ik het meteen gedownload, geprint en ineen gepuzzeld. Alleen een geschikte stof ontbrak nog en die vond ik toevallig in de kringloopwinkel in Eva’s thuisstad. Voor 3,5 euro dan nog wel.

DIY: herbruikbare groenten- en fruitzakjes

Elke keer als ik in de winkel kom, erger ik mij dood aan de mensen die een zakje pakken voor hun groenten en fruit. Drie peren? Die moeten in een zakje. Een kilo tomaten? In een zakje. Een bloemkool? U raadt het al: ook die gaat in een zakje. Nu beschouw ik mezelf niet echt als een groen meisje, maar al die onnozele zakjes, daar gaat mijn haar van rechtstaan. Daarom neem ik nooit zo’n plastiek ding ook al krijg ik daardoor heel soms een vuile blik van het Colruyt personeel.

Een tipi voor Félice

Een jaar geleden werd mijn nicht mama van een langverwachte dochter: Félice. Een flinke meid die ondertussen bijna 1 jaar is en afgelopen Paasweekend werd gedoopt. Dubbel feest dus en dat werd dan ook heel goed gevierd in familiekring. Het werd een fijne dag met een lach en een traan, lekker eten, de zon die tegen verwachting in af en toe kwam piepen en zoals dat hoort: veel cadeaus.

Een katoenen tote bag met strijkapplicatie

Gisteren vierde Poppemie haar 15de verjaardag en daar hoort uiteraard een cadeautje bij. Lang moest ik niet nadenken over wat ik haar zou geven. Ze neemt namelijk tegenwoordig haar spullen mee in een standaard katoenen tote bag. Op zich niets mis mee, alleen dat er reclame op staat van Deloitte. en dat past nu niet echt bij zo’n jong meisje. Dat kan beter, vind ik.

de beren van about blue fabrics + mini giveaway

Zwemmen. Dat is waar het allemaal mee begon of beter gezegd zou mee moeten beginnen, want ik ben nog altijd niet begonnen. Verwarrend? Oké, bear with me (haha, snap je?) ik leg het even uit. Ik ben nooit van de sportiefste geweest en zal het spijtig genoeg ook nooit worden. Toch wordt het op een bepaalde leeftijd duidelijk dat een beetje sport nodig is en als ook de huisdokter zegt dat wat beweging goed zou zijn, weet je dat je in actie moet schieten.