Week 21 – 45

Tijdens de voorbije weken werd er veel gewandeld met men maatje, maakte ik op letterlijk 5 minuten een nieuwe sleutelhanger, ging ik na meer dan een jaar nog eens naar de kapper, maakte ik zelf zeep, kwam ik nog eens in Antwerpen Centraal en maakte ik een gepersonaliseerde waszak. Op het wereldwijde web kwam ik ook vanalles tegen:

 

Kleren kopen anno 2018: het is me wat.

Nu de herfst eindelijk in het land is (jeuj!!) is het ook tijd om terug de jassen, sokken en truien uit de kast te halen. Het is iets waar ik elk jaar naar uitkijk en zeker nu na die ellendig hete zomer die we gehad hebben. Het is ook het moment om eens grondig door al mijn kleren te gaan en te sorteren en eventueel te elimineren. Iets waar ik niet veel moeite mee heb, dingen die te klein, te groot of kapot zijn mogen gerust weg (naar de kringloop als het kan) en ook de dingen die ik gewoon niet meer draag worden uitgewuifd. Dat laatste probeer ik zoveel mogelijk te vermijden door bedachtzaam te shoppen en door vooral tijdloze basics te kopen. Ik bedoel, Bretoense streepjes gaan toch nooit uit de mode?!

No tags 1

Hout, metaal en leer x 3

Wie hier al een tijdje volgt weet waarschijnlijk al dat ik graag dingen maak en dat die dingen echt niet alleen van draad en stof moeten zijn. Gewoon bezig zijn en wat prullen & frullen. Het knutselen van vroeger zeg maar -met WC-rolletjes en Pritt- maar dan op grote mensenmaat. De laatste tijd had ik echt goesting om met andere materialen bezig te zijn en kwam ik ongepland uit bij hout, metaal en leer. Ik knutselde en restaureerde aan 3 totaal verschillende projecten, maar met hun materialen als gemene deler.

Een praktisch cadeau: de toiletzak

Mijn schoonzus was dit weekend jarig en dat verdient uiteraard een cadeautje. Ik had het plan opgevat om voor haar een gepersonaliseerde waszak te maken (net zoals ik eerder deed voor mijn broer en mijn nichtjes), maar vond het nogal een pover cadeautje op zich. Om in het thema ‘reistas’ te blijven besloot ik dan maar om ook een toilettas voor haar te maken. Met als bonus dat -in tegenstelling tot een echte handtas- als ze de tas lelijk zou vinden, ze er niet mee over straat moet.

De zomer van 2018 (en 2017)

Nu de dagen aan het korten zijn en het ’s avonds al terug wat frisser is, is het naar goede gewoonte terug tijd om te beginnen bloggen. Ik schrijf wel ‘naar jaarlijkse gewoonte’ maar eigenlijk was het dit jaar geen eenvoudige beslissing.  De goesting om te bloggen was tijdens de zomer een beetje verdwenen en toen het in augustus tijd was om mijn domeinnaam en hosting te verlengen, heb ik toch even getwijfeld om verder te gaan.  

Blog met verlof + weeklinks

Naar goede gewoonte neem ik ook dit jaar weer een blogpauze tijdens de zomer.  Ik heb geen speciale plannen om op reis te gaan, hooguit een dag of twee. Het zullen dus vooral twee maanden van nog gaan werken zijn, aangevuld met een paar weken zorgeloze vakantie. Om de saaiheid uit deze ‘dienstmededeling’ te halen en op algemeen verzoek (ik kijk naar u, Eva) geef ik nog graag en naar oude gewoonte wat weeklinks mee. Dus bij deze :
Op het wereldwijde web kwam ik vanalles tegen:

 

Fijne zomer iedereen!

 

Update: herbruikbare groenten- en fruitzakjes

Een jaar geleden stak ik hier al een rant af tegen alle plastic zakjes die ze aanbieden in de supermarkt én tegen alle mensen die het nodig vinden om het minste geringste stuk fruit of groente in zo’n zakje te steken. Omdat ik daar zelf niet wil aan meedoen, maar omdat een kilo wortelen wel net iets handiger is in een zakje, maakte ik zelf groenten- en fruitzakjes uit stof om mee te nemen naar de winkel. Ik beloofde meteen ook om een follow-up post te doen om jullie te laten weten of mijn klein anti-afval initiatief was geslaagd. Dus bij deze een update en aangepast patroon.

Een kimono zonder patroon

Een tijdje geleden kocht ik een prachtige stof bij Madeline de Stoffenmadam met de intentie om er een jurk van te maken. Maar na mijn vorige poging tot het maken van een kleedje was ik ineens niet meer zo zeker van mijn stuk. Want wat als dit ook niet zou passen? Dan had ik al die prachtige stof zomaar verknoeid. Daarom liet ik de stof nog wat langer in de kast liggen en dacht ik verder na vooraleer ik er de schaar in zette. Het zal waarschijnlijk Pinterest geweest zijn dat mij nadien op het idee bracht om er een kimono van te maken.

Het borduren (her)ontdekt

Wie mij, of een aantal andere Vlaamse bloggers volgt op social media heeft waarschijnlijk vorig weekend gezien dat we afspraak hadden in Antwerpen. Nele en Eva hadden een super fijn weekend in elkaar gebokst met de toepasselijke naam: ‘Not Another Sewing Weekend‘* en omdat het geen twee dagen van eten, drinken en shoppen alleen konden worden (naaimachines waren niet toegelaten ;-))  hadden ze ook een mini workshop gepland. Zo kregen we op zaterdagochtend allemaal een borduurring, naalden en garen toegestopt en werden we met veel plezier aan het handwerken gezet.